Errant de chauve-souris

สวัสดี ณ เวลา 7:00 Pm กรุงโตเกียวจ้า

ตอนนี้ถึงญี่ปุ่นเรียบร้อย กำลังนั่งดูรายการยามค่ำวันอาทิตย์

(ทำตัวสบายใจชิวๆมั่กมาก ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก)

เป็นการมารอบที่ 4 (หรือ 5?)แล้วค่า แต่ไม่เคยจะเขียนรีพอร์ตสักที  เพราะมากี่ที

ก็มาอยู่เป็นเดือนๆ ถ่ายรูปไว้เพียบแต่พอกะว่าจะเขียนก็ลืมทุกที(ฮา) 

จะใช้คอมของท่านป้ามันก็ดันเป็นแป้นภาษาญี่ปุ่น จะเขียนรีพอร์ตเป็นภาษาปะกิด

ก็ไม่อาจหาญพอ(สกิลเราอ่อนด๋อยส์มาก)

เอาล่ะ นี่คือรีพอร์ตสไตล์ชาวบ้านชาวบ้านจ้ะ  อาจจะไม่ถูกต้องจริงๆเพราะเขียน

จากประสบการณ์ตัวเองล้วน ๆ ใครมีข้อแนะนำติติงก็เชิญได้เลยนะจ้ะ

เริ่มที่

 แรมโบ้ : บรื๊นนนน~

  เวลา 21:35 สนามบินสุวรรณภูมิ กับสายการบินไทยเที่ยว TG640 พาน้องแรมโบ้ไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วย

เช็คอินเสร็จก็มีเวลาเตะถ่วงสักเล็กน้อย คุณแม่เลยพาไปนั่งทานอะไรก่อนจะขึ้นเครื่อง

เลยไปซัดข้าวผัดน้ำพริกกุ้งสดของ S&P เป็นการส่งท้ายอาหารไทยก่อนจะไปหมกกับมาม่าเอ๊ยราเม็ง

ผ่าน Gate ไปได้ก็ช๊อปช๊อกโกแลต Duty fee กับซื้อทุเรียนอบกรอบไปฝากญาติที่ญี่ปุ่นสักหน่อย

(ซึ่งหมดไปกว่าครึ่ง ณ บนเครื่อง 5555555 จะโดนพี่สาวเตะีรึเปล่าเนี่ย)

เที่ยวบินรอบกลางคืนวันนี้ อากาศที่สนามบินสุวรรณภูมิท้องฟ้าค่อนข้างโปร่งเลยทีเดียว

นั่งประจำที่สักแป๊บนึงก็ได้เวลาเครื่องขึ้น  วันนี้เห็นพระจันทร์ค่อนข้างชัดทีเดียว

พาคุณชายกลับไปเยี่ยมบ้านเกิด 

เคย์ : ......................... (เหมือนจะโดนพี่เมี่ยนยึดโทรศัพท์ที่สนามบิน อดโทรหายูยะ)

me : 55555555555555

เคย์ : ขำอะไรครับท่านแม่(ยิ้มเหี้ยม)

        การบินรอบดึกมีข้อดีอย่างคือค่อนข้างเงียบสงบมากๆ เพราะเท่าที่ดูกัปตันยังพูด

ไม่เสร็จคนหลับไปกันค่อนเที่ยวบินแล้ว(แต่คุณแอร์โฮสเตสก็ยังเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มเรื่อยๆนะ)

จขบ. เองหลังจากซัดน้ำส้มแกล้มนิยาย Y ไปสักแป๊บก็เป็นอันนิทราเหมือนกัน

(หรือน้ำส้มเขาจะยัดยาล้มช้างหว่า)   ตื่นมาอีกทีก็

ฟ้าสางแล้ว~~  

ตอนนี้บินอยู่เหนือน่านฟ้าโอซาก้า(เท่าที่ฟังกัปตันประกาศ) นานแล้วที่ไม่ได้เห็น

พระอาทิตย์ขึ้นนะเนี่ย อยู่บ้านปกติตื่น 10 โมง เที่ยง(ก๊ากกกก เลว) 

พระจันทร์ดวงเดิมก็ยังตามมาอยู่บนฟ้าเดียวกันกับกรุงเทพ 

    สวัสดีนาริตะ!! ในที่สุดก็ถึงซะที อุณหภูมิภาคพื้นวันนี้ 10 องศาเซลเซียส

อากาศกำลังดีค่ะ เย็นๆไม่ถึงกับหนาว(แต่มันมาหักหลังกันที่หลัง) แค่เสื้อแขนยาว

แจ๊กเกตสักตัวก็เอาอยู่แล้ว   เวลาท้องถิ่นตอนนี้ก็ 6 โมงเช้าพอดี

ลงจากเครื่องก็ได้เวลาเช็คที่ด่านอิมเมเกชั่นเข้าประเทศญี่ปุ่น  คราวนี้เขามีการเช็ค Bio 

อะไรสักอย่างสำหรับคนต่างชาติด้วย(คาดว่าน่าจะเป็นประวัติการเข้าประเทศ) เพราะตอนนี้

มีการให้ปั้มลายนิ้วมือทั้งสองข้างและถ่ายรูปด้วยกล้องที่หน้าด่านตรวจด้วย

(สงสัยเราไม่ไ้ด้มา 1 ปีแล้วแฮะ) การซักถามก็ไม่ยากเท่าไร ตอบตามประเภทวีซ่าที่ขอมาก็โอเค

งวดนี้โดนถามไล่ไปช่องพาสปอร์ตญี่ปุ่นอีกแล้ว เฮ้ยยยย ตูเป็นคนไทยน้าาา!!! 

เที่ยวบินเช้านี่ก็ดีอย่างตรงที่คนไม่ค่อยเยอะค่ะ  สนามบินนาริตะมีขนาดที่กระทัดรัดแต่ไม่น่าเชื่อ

ว่าจะกระจายคนได้อย่างไม่แออัดเลย(แถมเดินง่ายด้วย)  งวดนี้เรามาพร้อมกับลุงกับป้า 

หลังจากรับกระเป๋าแล้วเลยต้องกลับด้วยรถไฟ  คราวที่แล้วคุณลุงมารับที่สนามบิน 

คราวนี้ต้องกระเตงกระเป๋าใบใหญ่ไปกัน 3 คน 55555555 

  ตอนแรกว่าจะเช่ามือถือที่สนามบินนาริตะ  ค่าเช่าตกวันละ 300 เยน คิดค่าโทรนาทีละ 100 เยน

เหมาะสำหรับคนมาท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่นค่ะ  ตอนนี้สามารถเอาโทรศัพท์เรามาแล้วซื้อซิมส์

ที่ประเทศญี่ปุ่นได้แล้วด้วย  

  แต่พอคำนวณเวลาในการอยู่แล้ว ไม่คุ้มกับคนอยู่ยาวอย่างเราจริงๆ T^T ค่าบริการโทรศัพท์เดือนละ

หมื่นกว่าเยน แถมมีค่าค้ำประกันเครื่อง 60,000 เยนด้วย จะรูดการ์ดไว้ก็เสียดาย(ด้วยความงก ถึง

จะได้คืนก็เถอะ)<-- มันกะเอาตังค์ไปซื้อโดจิน ซื้อตุ๊กตา ซื้อฟิกเกอร์

ไว้เดี๋ยวลองหามือถือถูกๆใช้อีกที

      ออกจากนาริตะด้วยรถไฟสาย Keisei line ไปลงสถานี tokyo 

    ขนาดเช้าวันอาทิตย์ (เวลาประมาณ 8:00 am)รถไฟยังแน่นไปด้วยผู้คนเลยจ้ะ คนส่วนใหญ่

ที่ญี่ปุ่นนี่ใช้รถไฟเดินทางเป็นหลักจริงๆ  (ขนาดนี่เส้นนอกเมืองนะ) นาริตะเป็นสนามบินที่อยู่

ห่างออกไปจากกรุงโตเกียวค่อนข้างไกลเหมือนกัน  ตลอดเส้นทางรอบ ๆ มีบ้านคนอยู่ประปราย

บรรยากาศดูอยู่ต่างจังหวัดซะด้วย  เห็นหลายหลังเป็นบ้านญี่ปุ่นโบราณที่มีนาติดกับตัวบ้านด้วย

    พอนั่งไปสักพักก็เจอภาพคุ้นตาสำหรับคนญี่ปุ่นเวลานั่งรถไฟ คว้ามือถือมาส่งเมล์กันซะ 

ความเร็วของมือค่อนข้างเทพเลย เห็นสาวญี่ปุ่นข้างๆกดเร็วมากจนอยากรู้ว่ามันส่งข้อความ

ได้กี่คำหว่า ดูแ้ล้วเขียนยาวกว่าเรานั่งเขียนรีพอร์ตนี่ซะอีก 

   ข้อเสียอย่างนึงของรถไฟสายนอกเมืองก็คือ ประกาศทั้งหมดคุณเจ้าหน้าที่ขับรถไฟจะเป็น

ประกาศทั้งหมด ประเด็นคือเขาจะพูดด้วยภาษาญี่ปุ่นเสียงงึมงำๆในคอ ขอบอกว่าฟังชื่อสถานี

ยากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!! (ไปต่างจังหวัดฉันจะหลงไหมเนี่ย)

ยังดีว่าสายในเมืองจะเป็นเสียงประกาศของพี่สาวเสียงคอมแล้ว แถมพ่วงภาษาปะกิดด้วย 

ใครมาเที่บงไม่ต้องห่วงว่าจะหลงจ้ะ 

   ลงรถไฟเวลา 9:00 am พอดี หลังจากออมเล็ตมื้อเช้าย่อยไปแ้ล้วเรียบร้อย หลังจากมองซ้ายขวา

ที่สถานีแถวบ้าน  เราเลยขอเลือกร้านกิวด้งเป็นมื้อแรกของทริปงวดนี้

น้ำชาจีนร้อนๆ ช่วยคลายหนาว 

พอลงมาเสร็จรู้ตัวแล้วว่าสภาพอากาศได้ทำการหักหลังกันซะแล้ว เพราะพอ

ลงจากสถานีมามันดันเหลือ 4 องศาเพราะฝนกำลังจะตก โอ้วโนวววววว 

ลมแรงมาก พัดจนโค้ทปลิว นี่ถ้ามีมือถืออยากกดส่ง SMS มาก

"โตเกียวหนาวมาก"

มื้อแรกเช้านี้ ข้าวสวยกับหมูย่างซีอิ้ว (เข้าร้านกิวด้งแต่ดันไม่กินเนื้อแล้ว อด) 

มื้อนี้ 580 เยน อิ่มอร่อยเลย รสชาติโอเคแถมถูกด้วย(ฮา)

  ส่วนตัวแล้วชอบบรรยากาศของร้านกิวด้งตามหน้าสถานีมากๆ เพราะจะได้เห็นบรรยากาศยามเช้า

ของเหล่าซารารี่แมนญี่ปุ่น รวมทั้งอื่นๆด้วย ร้านเขาบริการถึงจะไม่หรูแต่ว่าดูเอาใจใส่ลูกค้าดีจ้ะ 

เมนูก็สั่งง่ายด้วย เพราะเป็นการหยอดเหรียญซื้อคูปองแล้วเอาไปยื่นที่เคาว์เตอร์ จากนั้นเขาจะ

มาเสิร์ฟเราที่โต๊ะ  น้ำเป็นแบบบริการตัวเอง เขาจะเอากระติกน้ำชาร้อนๆมาวางไว้ให้ 

ช่วงแรกก็ไม่ค่อยชินเพราะปกติเป็นคนกินน้ำเย็น แต่ชาจีนร้อนๆก็โอเคนะ

  เช้าวันนี้หน้าสถานีไม่่ค่อยจอแจเท่าไร ถึงจะหนาวแต่อากาศดีมากๆเลย!!  มีหนุ่มๆหน้าตาดี

มาวิ่งยามเช้าให้ชื่นใจเล่นด้วย

สวัสดี!!ญี่ปุ่น  กับสถานีที่หน้าบ้าน ฉันมาแล้ว!

 แล้วไว้เจอกันจ้ะ 

p.s.ซากุระเริ่มบานแล้ว!!! ไปเดินเล่นที่ชินจูกุดีกว่า โอ้ ขอให้อากาศดี