Errant de chauve-souris

  กลับมาแล้วค่า~ แสนจะคิดถึงประเทศไทย   

เห็นแววต้นไม้แคระแกรนแล้วหาเรื่องอัพทันที~~

 ..............................................................................................................

เรื่องราววันนี้เริ่มจากมีตติ้งเล็กๆที่ร้านสวยๆอะกาลิโก  พาพ่อหนุ่มบ้านไร่(ที่มีชื่อกับเขา

สักทีไปพบปะผู้คนค่ะ) รูปมีตติ้งจะตามมาอีกทีเพราะงานนี้โยนให้คุณภรรยาปรับ(เลวได้อีก)

ในที่สุดเรื่องราวของคุณเออวิน(SD13 Irvin)หนุ่มผิวเข้มบ้านนี้ก็ได้เวลาเล่าแล้วค่ะ!!

แรงบันดาลใจและการสร้างสรรค์ Credits : AnlegyRo  

ขอบคุณพี่อ้นที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับเรื่องราวที่งดงามเรื่องนี้ค่ะ >_< / 

Photo by Carys 

 ....

.............................

.......................................................

............................................................................

............................................................................................

นี่คือเรื่องราวและตำนานเล็กๆบนดวงจันทร์

ในมุมหนึ่ง ลึกเข้าไปในป่า ผู้คนต่างเล่าขานกันว่า

หากเข้าไปยังป่าอันมืดมิดแห่งนี้แล้ว 

จะหลงอยู่ในดินแดนของพ่อมดดำแห่งป่าวงกตลอดกาล

....

......................

ในป่าลึก ลึกเข้าไปจนแม้แต่แสงจันทร์ยังส่องไม่ถึง

กระท่อมทรงประหลาดตั้งตะหง่านอย่างเงียบงัน  พร้อมเอลฟ์ดำผู้หนึ่ง

ทุกวัน ทุกวัน  ผู้คนเล่าขานว่ากลิ่นแปลกประหลาดและเสียงพึมพำที่

ไม่ใช่ทั้งภาษามนุษย์และชาวดวงจันทร์

......

...........................

...........................................................

ไม่มีผู้ใดเรียกขานชื่อของเขา  เพียงเรียกว่าพ่อมดดำเท่านั้น

หลายต่อหลายร้อยปี

ชื่อของเขาคือ Sero 

.............................................

................................................................

...........................................................................

เขาชอบที่จะเก็บตัวอยู่ในป่าลึก  เขาไม่ใช่คนช่างพูดนัก

และงานอดิเรกที่แสนจะแปลกประหลาดของเขาทำให้เขาอาศัยอยู่เงียบๆ

ภายในป่า

ซีโร่ชอบที่จะปลูกสมุนไพร 

ไม่รู้ว่าเขาให้เวทมนต์ใดจึงทำให้ไร่ที่เคยรกร้างกลับมางอกงามอีกครั้ง

สมุนไพรและพืชหายาก หากเป็นไร่ของพ่อมดดำคนนี้ไม่มีสิ่งใดที่จะหาไม่ได้

หากแต่ ใครเล่าที่จะกล้ายุ่มย่ามกับไร่สมุนไพรแห่งนี้.......

Sero ไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้าไปยังป่าของเขามาเนิ่นนานแล้ว

................

...............................................

............................................................................

ในดวงตาที่ราวกับยิ้มแย้มตลอดเวลานั้น  ราวกับเป็นมิตรกับทุกอย่าง

แต่ใครจะรู้ว่าภายในดวงตาสีเขียวราวกับป่าลึกนั้น..จะซุกซ่อนอะไรอยู่

วันหนึ่ง หลังจากที่ได้ย่างกรายออกจากป่า เขาก็ได้พบกับ

พระจันทร์แสนสวย

 เขาไม่เคยพบกับสิ่งใดที่ทำให้จิตใจหวั่นไหวได้ขนาดนี้

ช่างงดงาม ช่างสว่างไสว ราวกับแสงจันทร์อันนุ่มนวลส่องมายังป่าอันมืดมิด

เขาหลงใหลดวงจันทร์สีขาวเสียแล้ว

......

.....................................

ชื่อของเธอคือ Selen  สาวน้อยนักวิจัยที่อาศัยอยู่อีกฝากของป่า

ชาวเมืองเล่าว่าเธอดูแลงานวิจัยเกี่ยวกับตัวมุจู

สัตว์ประหลาดบนดวงจันทร์ที่สามารถดูดความฝันของมนุษย์ยามหลับไหลได้

เขาอยากรู้จักเธอ.......

แต่เขากลับรู้สึกประหม่าเหลือเกิน  มันไม่เหมือนเวลาเขาพบปะกับคนอื่น

เธอชื่นชอบที่จะมองไปยังพระจันทร์ดวงโตบนฝากฟ้า

มันทำให้เขาสงสัยเหลือเกินว่า  บนนั้นมีสิ่งใดจะดึงดูดใจเธอได้มากมาย

...ในไม่นาน เขาก็เริ่มที่จะชอบจ้องมองพระจันทร์สีขาวสุกใสในป่าอันมืดมิดของเขา

.....เพราะเมื่ออยู่ในความมืด พระจันทร์กลับส่องแสงได้สวยงามยิ่ง........

...............

..............................................................

วันหนึ่ง ในความเงียบของป่า

จดหมายสีขาวฉบับหนึ่งได้ส่งมาถึงคุณซีโร่ 

ในนั้นเขียนด้วยข้อความอันสวยงาม

แต่สิ่งที่ดึงดูดใจเขาได้มากที่สุด คือตัวอักษรสีทองท้ายจดหมาย

มันเขียนไว้ว่า  Selen 

เขาตอบรับคำเชิญของเธอที่ต้องการสมุนไพรหายากในไร่ของเขา 

และเชิญเธอมายังป่าอันมืดมิดของเขา

...ยินดีต้อนรับ..........

ซีเรนรู้สึกว่าป่าแห่งนี้มีเพียงแสงตะเกียงน้อยราวหิ่งห้อยเท่านั้น

เธอพึ่งเคยเข้ามายังที่แห่งนี้ครั้งแรก พ่อมดหนุ่มตอบรับคำขอของเธอ

ป่าแห่งนี้ช่างมืดสนิทนัก  ซีโร่เคลื่อนไหวราวกับเงาเริงระบำอยู่เบื้องหน้าเธอ

เขากล่าวสั้นๆเพียงว่า  ให้เธอเดินตามเขาไปยังไร่ 

เธอไม่สบายใจนัก เธออยากจะรีบรับสมุนไพรแล้วกลับไปยังที่ทำงานของเธอ

ฉับพลัน เธอสะดุดกับเถาวัลย์เล็กๆบนพื้น

มือคู่หนึ่งยื่นมารับเธอไว้  กลิ่นลึกลับบางอย่างกลับอยู่ใกล้เธอจนเธอตกใจ 

เขาเพียงเอ่ยนิ่งๆว่า

.....ที่นี่มันช่างมืดมิดนัก หากเธอไม่รังเกียจ ฉันจะนำทางเธอเอง......

มือคู่หนึ่งยื่นมาเชิงขออนุญาต  เธอลังเลที่จะตอบรับดีไหม 

เธอเห็นว่า ในดวงตาสีเขียวท่ามกลางแสงรำไรของพระจันทร์

วันนี้ช่างดูอ่อนโยนเหลือเกิน......

แต่ใจหนึ่งเธอก็หวาดหวั่น

หากหลงเข้าไปในนั้นแล้ว เธอจะถูกความมืดกักขังไว้รึเปล่า....

ในที่สุดเธอก็ได้สมุนไพรที่เธอต้องการ และจากไปอย่างรวดเร็ว....

พ่อมดหนุ่มกลับไปยังในป่าของเขา เฝ้าหวังว่าจะได้พบกับเธออีกหรือไม่

เธอพูดคุยกับเขา.....

เธอชอบแสงจันทร์  ชื่อของเธอหมายถึงแสงจันทร์ที่ตกกระทบไปยังผืนน้ำเงียบๆ

เขาอยากเห็นประกายแสงระยิบระยับสวยงามอีกครั้ง

เขอตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง.......

เมื่อลงมายังโลกมนุษย์แล้ว เขาจะได้พบกับเธออีกไหมนะ??...........

DayDreammoon & Midnightsun

.........................................................................................................

เป็นครั้งแรกที่เขียนสตอรี่ไปแล้วเขิลไป(อรั๊งงง ) อยากให้เรื่องราวออกมา

เหมือนนิทานชวนฝันสักเรื่องแต่ฝืมือยังไม่ถึงขึ้นอย่างแรงค่ะ อิอิ 

ใครอยากอ่านเรื่องราวสวยงามเรื่องนี้ได้ที่บล๊อคพี่อ้น(เครดิต)ได้เลยค่ะ

ยินดีต้อนรับนะคุณซีโร่!!!

รูปเซทมีตติ้งจะตามมานะจ้ะ รอไปตบจากเนิซมาก่อน

แปะส่งท้าย 

ลูกชายบ้านนี้ช่างขี้เนียนเป็นที่สุด!!!!!!!!!

ยืนดีต้อนรับซีเรนและซีโร่นะจ้ะ โอ้ววววววว

 ไว้เจอกันค่ะ!!!

p.s.คุณซีโร่จับกระต่ายหลงได้ในไร่ล่ะ ไว้จะเอามาเล่าให้ฟังค่าาา